NL | FR

Fedra januari 2010 | dit artikel in pdf - print dit artikel - terug naar overzicht

Komen eten!

Komen eten!

Het is durven: de eerste minister en zijn gast niets anders voorzetten dan een spaghetti bolognaise. Maar het was ook een beetje overmacht. De Amerikaanse veiligheidsdiensten, die bijzonder alert waren bij het bezoek van president Bush, achtten het namelijk noodzakelijk om de kip die de kok had meegebracht te ‘fouilleren’, buiten- en binnenkant … Maria Landis doet ons haar verhaal.

Nogal wat zware beslissingen worden genomen aan tafel. Culinaire blunders kan je dus maar beter vermijden. Zoals die keer toen president Mitterrand tijdens een staatsdiner in Brussel een verrukkelijk bord rauwkost voorgeschoteld kreeg. Waarop de Franse staatsman stante pede de zaal verliet met de duidelijke boodschap: “Ik deel u graag mee dat ik geen konijn ben”.
Terwijl sommige politici zweren bij een eenvoudig broodje op het einde van de vergadering, zijn andere overtuigde aanhangers van de betere keuken. Dat laatste gold zeker voor Guy Verhofstadt die zijn eigen keukenprinses, Maria Landis, meebracht naar de Wetstraat. Op het ogenblik van hun ontmoeting roerde Maria, afkomstig uit Sardinië, in de potten van het kleine restaurant ‘t Konijntje. Haar geheim: eenvoudige bereidingen, op basis van authentieke ingrediënten, die heerlijk smaken naar Italië.

Yves Desmet, politiek hoofdredacteur van De Morgen, heeft net een boek uit over de kok van de ex-premier: ‘Culinaire confidenties uit de Wetstraat’. Een boek met veel recepten uiteraard, maar ook met politiek gekruide anekdotes.
De journalist schetst onder meer de uiteenlopende manieren waarop de politieke stromingen in dit land tafelen. Bijvoorbeeld in de stijl van de christendemocraat Jean-Luc Dehaene en zijn supersnelle wijze om een omelet naar binnen te werken. Bij de socialisten, zo stelt de auteur, “is de situatie iets beter”, ook al gaan de broodjes van vrij bedenkelijke kwaliteit daar al lang mee, aan Vlaamse zijde dan toch: “De Waalse socialisten kennen meestal de goede restaurants”. Maar volgens de auteur blijven de liberalen de meest fervente aanhangers van de goede keuken, vooral de Italiaanse keuken.

Speenvarken
Verhofstadt maakte van Maria Landis een geheim wapen. Wanneer hij, als kersvers premier van de eerste paars-groene regering Jean-Luc Dehaene ontvangt, is de spanning tussen beide heren te snijden. Dehaene heeft zijn regering net zien struikelen over de dioxinecrisis. Maria Landis stelt een typisch Sardische schotel voor, speenvarken in de oven, wetende dat voormalig premier Dehaene regelmatig op vakantie gaat naar Sardinië. De magie werkt en het ijs is gebroken tussen beide politici, die het vanaf dan vooral over Sardinië hebben.
Maar een van haar grootste prestaties vindt ze de bocht die ze Verhofstadt liet nemen, toen Romano Prodi een schotel vroeg uit zijn eigen streek. Tot grote afschuw van de Belgische premier: konijn! Maar Verhofstadt vond een goed diner belangrijker dan een ruzie met zijn kokkin, proefde en… gaf zich gewonnen.

Culinaires confidenties uit de Wetstraat
Door Yves Desmet
Linkeroever Uitgevers